A gdyby tak...?

Zobacz czego o rozszerzonej psychologii osiągnięć uczą się najlepsi sportowcy, znani celebryci i najbogatsi przedsiębiorcy od najlepszych komandosów na świecie.

W teorii, teoria od praktyki się nie różni. Niestety w.praktyce już tak.

W teorii najwyższy poziom sukcesu, osiągnięć i bogactwa jest dostępny dla każdego.

Dlaczego więc w praktyce, ten poziom jest dostępny tylko dla nielicznych?

"Szczęście to jest to co się zdarza, gdy okazja spotyka się z przygotowaniem".

To jedyny moment, w którym obie promocje się łączą. Dodatkowo cena wersji ONLINE jest taka niska, ponieważ promocje są połączone z badaniem popytu i całość w tej cenie jest dostępna tylko w tej chwili!

PIERWSZY RAZ W HISTORII!

Tylko teraz dodatkowo, pod koniec treningu otrzymasz certyfikat ukończenia, który umożliwia pomoc innym. Jest to jedyna w swoim rodzaju szansa na to, aby nauczyć się wykorzystywać zdobytą wiedzę w rozmowie z innymi ludźmi i pomóc im rozwiązać ich problemy.

Ta jednorazowa propozycja spowodowana tym, że nie zawsze mam czas dla nowych klientów na sesje indywidualne i buduję zespół zaufanych osób.

Ilość miejsc jest ściśle ograniczona.

Osobiście uważam, że to idealne połączenie, kiedy pomagając innym, czerpiesz satysfakcję z wykonywanej pracy oraz wymierne korzyści finansowe. Jeśli również uważasz, że warto łączyć przyjemne z pożytecznym, to serdecznie zapraszam do szkolenia.

Dodatkowy bonus

Konsultacja indywidualna

Wszyscy znani sportowcy i.najbardziej wpływowi ludzie biznesu korzystają z usług specjalistycznych doradców. Teraz taka możliwość jest dostępna także dla Ciebie.

1. Praktyczne podejście „leadership = wpływ” – moduł pokazuje przywództwo jako umiejętność budowania kierunku i motywowania, a nie stanowisko czy tytuł.
2. Jasna rola lidera w nadawaniu celu – uczy, jak komunikować „po co” i „dokąd idziemy”, żeby zespół rozumiał sens działań i priorytety.
3. Decyzyjność pod presją – rozwija nawyk podejmowania decyzji w warunkach niepewności, z uwzględnieniem konsekwencji i ryzyka.
4. Odpowiedzialność i ownership – wzmacnia postawę brania odpowiedzialności za wynik, standardy i kulturę pracy, zamiast szukania wymówek.
5. Komunikacja lidera – kładzie nacisk na klarowne komunikaty, sprawdzanie zrozumienia i domykanie ustaleń, żeby unikać „szumu” i niedopowiedzeń.
6. Budowanie zaufania i autorytetu – pokazuje, jak konsekwencja, uczciwość i spójność działań wzmacniają zaufanie zespołu do lidera.
7. Prowadzenie ludzi przez zmianę – uczy, jak stabilizować zespół w chaosie, redukować niepewność i utrzymywać energię do działania w trudnych momentach.
8. Delegowanie i rozwijanie kompetencji – moduł uczy delegowania jako procesu (cel, zakres, zasoby, standard, kontrola), który jednocześnie buduje samodzielność ludzi.
9. Feedback i korygowanie kursu – rozwija umiejętność dawania informacji zwrotnej w sposób konkretny i oparty o zachowania, tak aby wzmacniać dobre nawyki i szybko poprawiać błędy.
10. Standardy wykonania i kultura wyników – podkreśla rolę lidera w ustanawianiu standardów, egzekwowaniu jakości i utrzymaniu dyscypliny operacyjnej bez „mikrozarządzania”.

1. Komunikacja jako narzędzie wpływu – nie tylko „mówienie”, ale świadome kształtowanie decyzji i działań innych.
2. Jasny cel komunikatu – zanim coś powiesz/napiszesz: co ma się stać po tej wiadomości?
3. Zwięzłość i konkret – mniej słów, więcej treści (bez lania wody).
4. Struktura przekazu – kontekst → sedno → oczekiwanie/next step.
5. Dopasowanie do odbiorcy – język, poziom szczegółu i argumenty zgodne z tym, co dla niego ważne.
6. Sprawdzanie zrozumienia – nie „czy jasne?”, tylko prośba o parafrazę lub potwierdzenie ustaleń.
7. Aktywne słuchanie – pytania doprecyzowujące, podsumowanie.
8. Sygnały niewerbalne – ton, tempo, postura, kontakt wzrokowy wspierają lub sabotują treść.
9. Kontrola emocji w komunikacji – umiejętność mówienia spokojnie mimo stresu.
10. Asertywność – stawianie granic i wyrażanie potrzeb bez agresji.

1. Precyzyjne prośby – „kto/co/do kiedy/jaki standard” zamiast ogólników.
2. Ustalanie priorytetów – komunikowanie, co jest najważniejsze teraz i dlaczego.
3. Zarządzanie oczekiwaniami – co jest możliwe, co nie i w jakich ramach czasowych.
4. Komunikacja w konflikcie – oddzielanie faktów od interpretacji; koncentracja na rozwiązaniu.
5. Deeskalacja – obniżanie napięcia przez uznanie emocji, doprecyzowanie i wspólny cel.
6. Konstruktywny feedback – konkretnie o zachowaniu i wpływie, z propozycją zmiany.
7. Przyjmowanie feedbacku – dopytywanie, niebronienie się odruchowo, wdrożenie ustaleń.
8. Trudne rozmowy – przygotowanie, jasne komunikaty, domknięcie decyzją i planem.
9. Komunikacja decyzji – uzasadnienie, konsekwencje, co dalej (żeby uniknąć plotek).
10. Prowadzenie spotkań – agenda, timebox, rola prowadzącego, decyzje i zadania na koniec.

1. Notatki i follow-up – krótkie podsumowanie ustaleń po rozmowie/spotkaniu.
2. Komunikacja pisemna – czytelne maile/wiadomości: temat, sedno, kontekst, prośba.
3. Dobór kanału – kiedy dzwonić, kiedy pisać, kiedy spotkanie 1:1 (efektywność vs ryzyko).
4. Redukowanie „szumu” – ograniczanie zbędnych wątków, jasne wątki/tematy, jedna sprawa na raz.
5. Język odpowiedzialności – „zrobię / dowiozę / sprawdzę” zamiast „ktoś / jakoś”.
6. Komunikacja pod presją czasu – krótkie komendy, priorytety, potwierdzanie wykonania.
7. Storytelling w komunikacji – łączenie faktów z sensem i konsekwencjami, by budować zaangażowanie.
8. Perswazja etyczna – argumenty oparte o wartości i dane, bez manipulacji.
9. Kultura komunikacji w zespole – zasady: domykanie, szacunek, transparentność, brak „niedomówień”.
10. Ciągłe doskonalenie – analiza nieporozumień, wnioski, poprawa nawyków komunikacyjnych (np. po projektach/zdarzeniach).

1. Rozróżnianie pojęć – jasno porządkuje, czym różni się misinformation (błędna informacja bez intencji), disinformation (celowa manipulacja) i malinformation (prawda użyta w szkodliwym celu).
2. Mapa taktyk dezinformacyjnych – uczy typowych technik: cherry-picking, fałszywe konteksty, clickbait, „fałszywy ekspert”, emocjonalne nagłówki, whataboutism, sztuczna polaryzacja.
3. Szybkie heurystyki oceny wiarygodności – proste „checklisty” do użycia w biegu: kto mówi, skąd to wie, jakie ma interesy, czy są dowody, czy inne źródła to potwierdzają.
4. Weryfikacja źródeł i cytowań – praktyka sprawdzania autorstwa, daty, pierwotnego kontekstu, jakości domeny, manipulacji tytułem vs treścią oraz „łańcuszków” przekazywania informacji.
5. Ekonomia dezinformacji – skąd biorą się bodźce do produkowania fałszywych treści (zasięgi, reklamy, afiliacje, motywy polityczne), oraz jak algorytmy i „attention economy” wzmacniają najbardziej skrajne przekazy.
6. Deepfake i treści syntetyczne – pokazuje, jak rozpoznawać sygnały ostrzegawcze (nienaturalny ruch ust, oświetlenie, artefakty audio/wideo) oraz jak postępować, gdy „nie da się być pewnym”.
7. Psychologia podatności – tłumaczy, czemu dezinformacja działa (emocje, tribalizm, efekt potwierdzenia, przeciążenie informacyjne) i jak budować odporność na te mechanizmy.
8. „Prebunking” i szczepionka poznawcza – uczy uprzedzania manipulacji: poznajesz technikę zanim ją zobaczysz, dzięki czemu szybciej ją rozpoznajesz i słabiej na nią reagujesz.
9. Reagowanie i korygowanie bez eskalacji – daje gotowe formaty odpowiedzi: pytania sokratejskie, prośba o źródło, neutralne wskazanie luki w dowodach, podmiana na lepsze źródła, bez zawstydzania rozmówcy.
10. Procedury dla zespołu/organizacji – standard: kto weryfikuje, jak klasyfikować ryzyko, kiedy eskalować, jak komunikować sprostowanie, jak dokumentować incydenty i uczyć się na błędach.

1. Rozróżnianie pojęć – jasno porządkuje, czym różni się misinformation (błędna informacja bez intencji), disinformation (celowa manipulacja) i malinformation (prawda użyta w szkodliwym celu).
2. Mapa taktyk dezinformacyjnych – uczy typowych technik: cherry-picking, fałszywe konteksty, clickbait, „fałszywy ekspert”, emocjonalne nagłówki, whataboutism, sztuczna polaryzacja.
3. Szybkie heurystyki oceny wiarygodności – proste „checklisty” do użycia w biegu: kto mówi, skąd to wie, jakie ma interesy, czy są dowody, czy inne źródła to potwierdzają.
4. Weryfikacja źródeł i cytowań – praktyka sprawdzania autorstwa, daty, pierwotnego kontekstu, jakości domeny, manipulacji tytułem vs treścią oraz „łańcuszków” przekazywania informacji.
5. Ekonomia dezinformacji – skąd biorą się bodźce do produkowania fałszywych treści (zasięgi, reklamy, afiliacje, motywy polityczne), oraz jak algorytmy i „attention economy” wzmacniają najbardziej skrajne przekazy.
6. Deepfake i treści syntetyczne – pokazuje, jak rozpoznawać sygnały ostrzegawcze (nienaturalny ruch ust, oświetlenie, artefakty audio/wideo) oraz jak postępować, gdy „nie da się być pewnym”.
7. Psychologia podatności – tłumaczy, czemu dezinformacja działa (emocje, tribalizm, efekt potwierdzenia, przeciążenie informacyjne) i jak budować odporność na te mechanizmy.
8. „Prebunking” i szczepionka poznawcza – uczy uprzedzania manipulacji: poznajesz technikę zanim ją zobaczysz, dzięki czemu szybciej ją rozpoznajesz i słabiej na nią reagujesz.
9. Reagowanie i korygowanie bez eskalacji – daje gotowe formaty odpowiedzi: pytania sokratejskie, prośba o źródło, neutralne wskazanie luki w dowodach, podmiana na lepsze źródła, bez zawstydzania rozmówcy.
10. Procedury dla zespołu/organizacji – standard: kto weryfikuje, jak klasyfikować ryzyko, kiedy eskalować, jak komunikować sprostowanie, jak dokumentować incydenty i uczyć się na błędach.

1. Przygotowanie negocjacji – cel, priorytety, granice (minimum/maximum), alternatywy oraz plan rozmowy, zanim padnie pierwsza propozycja.
2. BATNA i strefa porozumienia (ZOPA) – moduł uczy, jak wyliczyć najlepszą alternatywę i realny zakres, w którym umowa ma sens dla obu stron.
3. Oddzielanie stanowisk od interesów – zamiast „chcę X”, docieranie do „dlaczego X jest ważne”, co otwiera pole do kreatywnych rozwiązań.
4. Kotwiczenie i pierwsza oferta – kiedy warto zacząć, jak formułować propozycję startową i jak bronić się przed niekorzystną kotwicą.
5. Ustępstwa w pakietach – wymienianie wartości: „jeśli my…, to wy…”, zamiast jednostronnego schodzenia z ceny/warunków.
6. Pytania i aktywne słuchanie – diagnostyka potrzeb, ograniczeń i decydentów; moduł daje zestaw pytań, które „odkrywają” pole manewru.
7. Zarządzanie emocjami i presją – techniki spowalniania rozmowy, pauzy, nazywania napięć i utrzymania profesjonalnego tonu przy twardych żądaniach.
8. Taktyki i obrona przed manipulacją – rozpoznawanie blefu, fałszywych ultimatum, „dobry/zły policjant”, presji czasu; jak reagować spokojnie i rzeczowo.
9. Negocjacje wielowątkowe – praca na kilku zmiennych naraz (cena, termin, zakres, SLA, ryzyko, gwarancje), żeby budować rozwiązania „win–win”.
10. Domknięcie i zabezpieczenie ustaleń – podsumowanie, zapisy umowy, kryteria odbioru, „co jeśli” (warunki brzegowe), oraz plan kolejnych kroków po podpisie.

1. Rozpoznawanie mechanizmów manipulacji – szybkie identyfikowanie typowych schematów: presja czasu, wzbudzanie poczucia winy, gaslighting, odwracanie winy, „stopa w drzwiach”, „drzwiami w twarz”.
2. Sygnały ostrzegawcze w rozmowie – uczy, na co zwracać uwagę: niejasne żądania, ciągłe zmiany warunków, granie emocjami, unikanie konkretów, „wszyscy tak robią”.
3. Oddzielanie faktów od interpretacji – technika porządkowania: co wiemy na pewno, co jest opinią, co jest sugestią/insynuacją; ogranicza wkręcanie w narrację manipulatora.
4. Asertywne granice i „odmowa bez tłumaczenia się” – gotowe formuły: „nie”, „nie teraz”, „wrócę z odpowiedzią do…”, „tego nie akceptuję”, bez wchodzenia w długie usprawiedliwienia.
5. Pauza i spowalnianie presji – narzędzia anty-impuls: przerwa, dopytanie o szczegóły, prośba o wersję na piśmie, „czas na sprawdzenie”.
6. Kontrpytania demaskujące – zestaw pytań, które przenoszą ciężar dowodu na rozmówcę: „na jakiej podstawie?”, „kto podjął decyzję?”, „jakie są kryteria?”, „co będzie uznane za sukces?”.
7. Techniki „specjalne” i komunikaty w 1–2 zdaniach – trzymanie się kluczowego stanowiska, bez dawania się wciągnąć w dygresje i prowokacje.
8. Zarządzanie emocjami i prowokacją – praca z własnymi „wyzwalaczami”, neutralny ton, nazywanie zachowania („słyszę presję/atak personalny”) i powrót do meritum.
9. Kontrmanipulacja w negocjacjach – obrona przed kotwicą, fałszywym ultimatum i „ostatnią minutą”; przenoszenie rozmowy na kryteria, pakiety ustępstw i alternatywy.
10. Higiena relacji i eskalacja – kiedy kończyć rozmowę, jak dokumentować ustalenia, jak włączać trzecią stronę/HR/prawnika oraz jak budować długoterminową odporność zespołu na manipulację.

1. Definicja kryzysu i progi eskalacji – jak odróżnić „trudną sytuację” od kryzysu oraz kiedy uruchamia się tryb kryzysowy (kryteria: ludzie, reputacja, ciągłość działania, prawo, finanse).
2. Struktura dowodzenia i role – jasne przypisanie odpowiedzialności (Incident Lead, komunikacja, operacje, IT/bezpieczeństwo, legal, HR) oraz zasada jednego właściciela decyzji.
3. Szybka ocena sytuacji (situational awareness) – zbieranie faktów, oddzielanie hipotez od potwierdzonych danych, mapowanie interesariuszy i możliwych skutków.
4. Priorytetyzacja: ludzie → stabilizacja → minimalizacja strat – moduł uczy, co jest „najpierw” w chaosie: bezpieczeństwo, zatrzymanie eskalacji, ochrona kluczowych procesów.
5. Decyzje pod presją i niepewnością – techniki podejmowania decyzji przy brakach informacji: krótkie cykle decyzyjne, „najlepsza dostępna decyzja”, aktualizacja wraz z nowymi danymi.
6. Plan działań i timeline – budowa planu w formie listy kroków z właścicielami i czasem wykonania; praca na „master timeline” i check-listach, żeby nic nie umknęło.
7. Komunikacja kryzysowa wewnętrzna i zewnętrzna – spójne komunikaty: co wiemy, czego nie wiemy, co robimy, kiedy kolejna aktualizacja; zasada jednego źródła prawdy i kontrola plotek.
8. Koordynacja zespołu w wysokim stresie – rytm odpraw (krótkie stand-upy), jasne kanały, ograniczenie szumu informacyjnego, dbanie o zasoby i zmiany (fatigue management).
9. Scenariusze i ćwiczenia (tabletop / symulacje) – przygotowanie na typowe kryzysy (awaria, wypadek, incydent cyber, kryzys PR), testowanie procedur i „wąskich gardeł” przed realnym zdarzeniem.
10. After Action Review i odbudowa – podsumowanie: co zadziałało/nie zadziałało, aktualizacja procedur, plan naprawczy, działania reputacyjne oraz wnioski do prewencji, by kryzys się nie powtórzył.

"ELITE SKILLS PROGRAM TO NAJBARDZIEJ ZAAWANSOWANE I ROZBUDOWANE SZKOLENIE Z DZIEDZINY TRENINGU MENTALNEGO DOSTĘPNE NA POLSKIM RYNKU"

To jedyny moment, w którym obie promocje się łączą. Dodatkowo cena wersji ONLINE jest taka niska, ponieważ promocje są połączone z badaniem popytu i całość w tej cenie jest dostępna tylko w tej chwili!

Henry Ford powiedział, że gdyby całkowicie zbankrutował, to odbudowanie całego majątku zajęłoby mu maksymalnie 3 lata.

Dlaczego niektórzy ludzie systematycznie odnoszą sukcesy, a inni ciągle ponoszą porażki?

Wszystko zależy od zaprogramowanych wzorców myślowych, czyli tego, jak postrzegamy siebie i otaczający świat, ponieważ to wpływa na nasze emocje i zachowania.

Na szczęście nasze wzorce myślowe są jak program komputerowy i dzięki neuroplastyczności mózgu można je dowolnie modyfikować, wystarczy skopiować sprawdzone strategie.

Pewien facet popadł w kłopoty finansowe. Jego firma popadła w długi, stracił samochód, bank chciał zająć dom. Modli się więc do Boga:

- Boże, moja firma bankrutuje, mogę stracić dom, spraw, żebym wygrał w lotto!

W następnym losowaniu znowu wygrał ktoś inny. Znowu się modli i błaga:

- Boże, za tydzień stracę dom, gdzie się podzieję z rodziną?!

Znowu wygrywa jakiś inny gość.

- Boże, nie masz litości? Moja rodzina głoduje, jutro bank nas wyrzuci z domu, pozwól mi wygrać w lotto!

Nagle widzi błysk i staje przed obliczem rozgniewanego Boga:

- Mogę Ci pomóc, ale wykrzesaj też coś z siebie - wypełnij wreszcie ten cholerny kupon!

Szczęściu trzeba pomóc, także nie czekaj i dołącz do szkolenia.